a) obniżenie maksymalnej intensywności pomocy w przypadku dużych przedsiębiorstw: do 35% w regionach o PKB PP poniżej 45% średniej unijnej, od 25% w regionach o PKB PP poniżej 75% średniej unijnej.
b) Obniżenie maksymalnej intensywności pomocy w przypadku MŚP: do 45/55% w regionach o PKB PP poniżej 45% średniej unijnej, od 35/45% w regionach o PKB PP poniżej 75% średniej unijnej
w stosunku do pułapów obowiązujących w przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej latach 2007-2013.
W ocenie PKPP Lewiatan słabą stroną propozycji Komisji Europejskiej jest brak danych dotyczących różnicy we wpływie na konkurencyjność na rynkach UE, w przypadku wsparcia świadczonego na rzecz firm dużych lub MŚP, w ramach polityki spójności. KE nie przedstawia również danych dotyczących większej efektywności inwestycji regionalnych kierowanych do firm małych i średnich. Ogólnodostępna literatura nie powinna zastępować w tym przypadku wyników badań ewaluacyjnych prowadzonych w obszarze interwencji polityki regionalnej i spójności w krajach członkowskich UE, uwzględniających również typ inwestycji.
Nawet jeżeli teza KE jest w części przypadków słuszna, nie odnosi się do specyficznych rodzajów inwestycji, takich jak inwestycje w rozwiązania innowacyjne, gdzie duże przedsiębiorstwa mają do odegrania kluczową rolę, zarówno jako inicjatorzy innowacji jak i podstawowe ogniowo procesu dyfuzji tych innowacji. Znaczenie inwestycji innowacyjnych dla rozwoju Unii Europejskiej, w tym realizacji Strategii Europa 2020, w połączeniu z niską innowacyjnością gospodarek w regionach „A" oraz wysokim ryzykiem, tym większym, im większy poziom nowości technologii lub wdrażanych rozwiązań czy przełomowość innowacji, uzasadniają zachowanie w tych regionach dotychczasowej intensywności pomocy, tak w przypadku firm dużych jak i MŚP. Jednocześnie, zgodnie z propozycjami KE, w opinii PKPP Lewiatan, dotacje powinny być dostępne przede wszystkim dla tego typu przedsięwzięć, tzn. projektów innowacyjnych. Inwestycje wzmacniające konkurencyjność firm, do których można zaliczyć zdecydowaną większość projektów finansowanych obecnie z EFRR, powinny korzystać ze wsparcia o charakterze zwrotnym, którego wpływ na konkurencję na rynku nie jest negatywny.
W opinii PKPP Lewiatan ograniczenie intensywności pomocy nie jest również właściwym rozwiązaniem problemu dotyczącego zbyt szerokiego zakresu wsparcia z EFRR, o którym jest mowa w ocenie skutków regulacji (SEC/2011/1139 final). Lepiej ukierunkowane wsparcie, skoncentrowane na obszarach o największej wartości dodanej i efektach zewnętrznych oraz odpowiadające na rzeczywiste potrzeby przedsiębiorstw (w tym wynikające z ograniczonego dostępu do kapitały wysokiego ryzyka) stanowi warunek efektywnej, skutecznej i jednocześnie nie zaburzającej konkurencji, interwencji europejskiej. Z drugiej zaś strony, ograniczenie intensywności zaproponowane przez KE może negatywnie wpłynąć na jakości liczbę wdrażanych projektów innowacyjnych/ przełomowych.
Trudno również zgodzić się ze stwierdzeniem prezentowanym w dokumencie KE, iż różnice pomiędzy regionami „A" i „C", które były widoczne po rozszerzeniu w 2004, zmniejszyły się na tyle, że wysoka intensywność pomocy jest nieuzasadniona. Proces konwergencji międzyregionalnej jest zróżnicowany. Co więcej, w części regionów, można zaobserwować procesy dywergencji. Rosną również zróżnicowania wewnątrz regionalne.
Należy również zauważyć, że wyższy pułap intensywności pomocy daje państwom członkowskim większą swobodę w projektowaniu zachęt inwestycyjnych, a tym samym większą elastyczność jeśli chodzi o kształtowanie polityki regionalnej, przy czym, w przypadku Polski, maksymalna intensywność pomocy, zwłaszcza w przypadku dużych przedsiębiorstw, była wykorzystywana sporadycznie.
