W związku z senackim projektem zmian w Kodeksie pracy i ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, nad którym trwają prace w Sejmie, może dojść do dużego ograniczenia liczby szkoleń pracowniczych.
Aktualności
Czy to koniec ze szkoleniami dla pracowników?
2010-03-18
Propozycje przewidują, iż:
1. Pracownikowi będzie przysługiwał urlop szkoleniowy (6 dni) na każde szkolenie, nawet kilkugodzinne, które kończy się egzaminem eksternistycznym lub potwierdzającym kwalifikacje zawodowe. Zapis taki jest nieracjonalny i będzie zdecydowanie zniechęcał pracodawców do wysyłania pracowników na takie szkolenia. Trzeba także pamiętać, że większość szkoleń profesjonalnych, ma w programie końcowy egzamin, który dokumentuje nabycie przez uczestnika stosownego poziomu wiedzy.
2. Pracownikowi, który uczestniczy w studiach, kończących się napisaniem pracy dyplomowej, przysługuje 21 dni urlopu. Tego urlopu udziela się, gdy z inicjatywą występuje pracodawca albo wyraża on zgodę na uczestnictwo w studiach, gdy z taką propozycją wystąpi pracownik. Na skutek takiego uregulowania pracodawcy w ogóle nie będą wyrażali zgody pracownikom na odbywanie studiów, nawet wówczas gdy nie mają nic przeciwko temu, ale nie są gotowi dać pracownikowi 21 dni dodatkowego urlopu. Chcąc poprawić sytuację edukacyjną pracowników, ustawodawca osiągnie skutek odwrotny. Nie mając zgody, pracownik nie będzie mógł korzystać także z innych przywilejów, które mógłby zaoferować mu pracodawca, gdyby wyraził zgodę na kształcenie.
3. Pracownik i pracodawca nie mogą sami ustalić warunków szkolenia pracownika, jeżeli pracownik szkoli się na własny koszt. Ustawodawca dąży, aby nie było zróżnicowania uregulowań i pracownik uzyskiwał takie same prawa, gdy szkoli się sam i gdy kieruje go na szkolenie pracodawca. To znowu może obrócić się przeciwko pracownikom, ponieważ brak autonomii we wzajemnym ustalaniu warunków takiego kształcenia i narzucanie pracodawcy obowiązku określonych świadczeń, znowu doprowadzić do unikania zawierania takich umówi i spadku liczby szkoleń pracowniczych.
4. Konsekwencją nowelizacji przepisów Kodeksu pracy są zmiany zaproponowane w art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który zwalnia z podatku wartość świadczeń przyznanych pracownikowi na naukę i kształcenie zawodowe. W celu wyeliminowania wątpliwości interpretacyjnych dotyczących tego zwolnienia podatkowego proponujemy, aby zrezygnować z odwoływania się do zapisu przywołującego odrębne przepisy, gdyż nie wiadomo, o jakie konkretnie przepisy chodzi. Nie ma choćby kierunkowego ich wskazania i omówienia intencji ustawodawcy w uzasadnieniu. Aktualnie obowiązujący przepis w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych zawierający to samo sformułowanie był źródłem ogromnych komplikacji i sprzecznych interpretacji, wskazujących na jego wadliwość.
Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych Lewiatan
17 marca 2010 roku
1. Pracownikowi będzie przysługiwał urlop szkoleniowy (6 dni) na każde szkolenie, nawet kilkugodzinne, które kończy się egzaminem eksternistycznym lub potwierdzającym kwalifikacje zawodowe. Zapis taki jest nieracjonalny i będzie zdecydowanie zniechęcał pracodawców do wysyłania pracowników na takie szkolenia. Trzeba także pamiętać, że większość szkoleń profesjonalnych, ma w programie końcowy egzamin, który dokumentuje nabycie przez uczestnika stosownego poziomu wiedzy.
2. Pracownikowi, który uczestniczy w studiach, kończących się napisaniem pracy dyplomowej, przysługuje 21 dni urlopu. Tego urlopu udziela się, gdy z inicjatywą występuje pracodawca albo wyraża on zgodę na uczestnictwo w studiach, gdy z taką propozycją wystąpi pracownik. Na skutek takiego uregulowania pracodawcy w ogóle nie będą wyrażali zgody pracownikom na odbywanie studiów, nawet wówczas gdy nie mają nic przeciwko temu, ale nie są gotowi dać pracownikowi 21 dni dodatkowego urlopu. Chcąc poprawić sytuację edukacyjną pracowników, ustawodawca osiągnie skutek odwrotny. Nie mając zgody, pracownik nie będzie mógł korzystać także z innych przywilejów, które mógłby zaoferować mu pracodawca, gdyby wyraził zgodę na kształcenie.
3. Pracownik i pracodawca nie mogą sami ustalić warunków szkolenia pracownika, jeżeli pracownik szkoli się na własny koszt. Ustawodawca dąży, aby nie było zróżnicowania uregulowań i pracownik uzyskiwał takie same prawa, gdy szkoli się sam i gdy kieruje go na szkolenie pracodawca. To znowu może obrócić się przeciwko pracownikom, ponieważ brak autonomii we wzajemnym ustalaniu warunków takiego kształcenia i narzucanie pracodawcy obowiązku określonych świadczeń, znowu doprowadzić do unikania zawierania takich umówi i spadku liczby szkoleń pracowniczych.
4. Konsekwencją nowelizacji przepisów Kodeksu pracy są zmiany zaproponowane w art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który zwalnia z podatku wartość świadczeń przyznanych pracownikowi na naukę i kształcenie zawodowe. W celu wyeliminowania wątpliwości interpretacyjnych dotyczących tego zwolnienia podatkowego proponujemy, aby zrezygnować z odwoływania się do zapisu przywołującego odrębne przepisy, gdyż nie wiadomo, o jakie konkretnie przepisy chodzi. Nie ma choćby kierunkowego ich wskazania i omówienia intencji ustawodawcy w uzasadnieniu. Aktualnie obowiązujący przepis w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych zawierający to samo sformułowanie był źródłem ogromnych komplikacji i sprzecznych interpretacji, wskazujących na jego wadliwość.
Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych Lewiatan
17 marca 2010 roku
