Większa stabilność polityczna, dynamiczny wzrost, zintegrowany system podziału pracy i wewnątrzunijnego handlu ze strukturami Unii Europejskiej oraz szanse na osiągnięcie lepszej równowagi ekonomicznej państw Europy Środkowo
-Wschodniej to – zgodnie z raportem opublikowanym przez Deutsche Bank Research - kluczowe korzyści płynące z rozszerzenia UE w 2004 r. o nowe kraje członkowskie.
Nasze patronaty
5 lat po akcesji. Nowi członkowie Unii Europejskiej – ocena, prognozy i perspektywy
2009-06-29
Raport został zaprezentowany 29 czerwca 2009 r. w Warszawie, podczas debaty pt. „5 lat po akcesji. Nowi członkowie Unii Europejskiej – ocena, prognozy i perspektywy”, zorganizowanej przez Deutsche Bank PBC S.A., Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie oraz Polską Konfederację Pracodawców Prywatnych Lewiatan. W dyskusji panelowej udział wzięli: prof. Norbert Walter – Główny Ekonomista Deutsche Bank Group, Maria Laura Lanzeni – Dyrektor Deutsche Bank EMEA Research, Henryka Bochniarz – Prezydent Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan oraz dr Ludwik Sobolewski – Prezes Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie.
Raport stanowi podsumowanie pięciu lat, które w maju 2009 roku upłynęły od największego dotychczas rozszerzenia Unii Europejskiej. Akcesja objęła Polskę i siedem innych krajów Europy Środkowo-Wschodniej (KEŚW) oraz Maltę i Cypr. Od tego czasu, Polska oraz większość dużych i uprzemysłowionych KEŚW z powodzeniem zintegrowały się z gospodarczą strukturą UE, oferując produkty eksportowe na poziomie światowym. Ponadto, KEŚW stały się istotnymi rynkami zbytu dla krajów starej Piętnastki. Polska należy do państw, które z w dużo mniejszym stopniu odczuwają globalny kryzys gospodarczy dzięki silnej gospodarce krajowej.
Pomimo ogólnie pozytywnej oceny procesu rozszerzenia, wiele kwestii nadal wymaga porozumienia. Są nimi: brak modernizacji instytucjonalnej, rosnąca sprzeczność interesów i niemożność wystarczającego skoncentrowania polityki UE na przyszłości. Z powodu niedotrzymania tempa integracji z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, Państwa członkowskie będą musiały zająć się powyższymi problemami, gdy już zmierzą się z trwającym aktualnie kryzysem gospodarczym. Ponadto, nie wszystkim z ośmiu Krajów Europy Środkowo-Wschodniej udało się osiągnąć szeroką integrację gospodarczą i przyswoić kulturę stabilności UE.
Biorąc pod uwagę bardzo zróżnicowane warunki gospodarcze w poszczególnych krajach Europy Środkowo-Wschodniej, oczekujemy stopniowego rozszerzania strefy euro w nadchodzących latach, przy czym wszystkie państwa, które weszły do UE w 2004 najprawdopodobniej wprowadzą wspólną walutę do roku 2015 – podsumowuje prof. Norbert Walter, Główny Ekonomista Deutsche Bank. Wstępne warunki wejścia na drogę do członkostwa w Unii Gospodarczej i Walutowej (UGW) spełniają przede wszystkim Polska i Republika Czeska. Jednocześnie pospieszne przystąpienie do UGW może doprowadzić do niepożądanych konsekwencji gospodarczych, dlatego też nadal istotną sprawą pozostaje zagwarantowanie pozytywnych wyników gospodarczych w strefie euro. Z tego względu, nowe kraje powinny pamiętać, że członkostwo w ERM II może trwać dłużej (tak jak w przypadku Słowacji) niż minimalny zalecany okres dwóch lat, aby osiągnąć zrównoważone spełnienie kryteriów z Maastricht.
Prezentacja pdf
Raport stanowi podsumowanie pięciu lat, które w maju 2009 roku upłynęły od największego dotychczas rozszerzenia Unii Europejskiej. Akcesja objęła Polskę i siedem innych krajów Europy Środkowo-Wschodniej (KEŚW) oraz Maltę i Cypr. Od tego czasu, Polska oraz większość dużych i uprzemysłowionych KEŚW z powodzeniem zintegrowały się z gospodarczą strukturą UE, oferując produkty eksportowe na poziomie światowym. Ponadto, KEŚW stały się istotnymi rynkami zbytu dla krajów starej Piętnastki. Polska należy do państw, które z w dużo mniejszym stopniu odczuwają globalny kryzys gospodarczy dzięki silnej gospodarce krajowej.
Pomimo ogólnie pozytywnej oceny procesu rozszerzenia, wiele kwestii nadal wymaga porozumienia. Są nimi: brak modernizacji instytucjonalnej, rosnąca sprzeczność interesów i niemożność wystarczającego skoncentrowania polityki UE na przyszłości. Z powodu niedotrzymania tempa integracji z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, Państwa członkowskie będą musiały zająć się powyższymi problemami, gdy już zmierzą się z trwającym aktualnie kryzysem gospodarczym. Ponadto, nie wszystkim z ośmiu Krajów Europy Środkowo-Wschodniej udało się osiągnąć szeroką integrację gospodarczą i przyswoić kulturę stabilności UE.
Biorąc pod uwagę bardzo zróżnicowane warunki gospodarcze w poszczególnych krajach Europy Środkowo-Wschodniej, oczekujemy stopniowego rozszerzania strefy euro w nadchodzących latach, przy czym wszystkie państwa, które weszły do UE w 2004 najprawdopodobniej wprowadzą wspólną walutę do roku 2015 – podsumowuje prof. Norbert Walter, Główny Ekonomista Deutsche Bank. Wstępne warunki wejścia na drogę do członkostwa w Unii Gospodarczej i Walutowej (UGW) spełniają przede wszystkim Polska i Republika Czeska. Jednocześnie pospieszne przystąpienie do UGW może doprowadzić do niepożądanych konsekwencji gospodarczych, dlatego też nadal istotną sprawą pozostaje zagwarantowanie pozytywnych wyników gospodarczych w strefie euro. Z tego względu, nowe kraje powinny pamiętać, że członkostwo w ERM II może trwać dłużej (tak jak w przypadku Słowacji) niż minimalny zalecany okres dwóch lat, aby osiągnąć zrównoważone spełnienie kryteriów z Maastricht.
Prezentacja pdf
